dg twente > column.php?nr=26202&stuurdoor

Column

25 augustus 2017

Geloof of Wetenschap- vervolg

Zodra mensen in een gesprek of discussie over geloof en wetenschap verwikkeld raken, gaat het in veel gevallen over schepping tegenover evolutie. Dat is eigenlijk heel vreemd omdat wetenschap over heel veel meer gaat dan over evolutie en geloof eveneens over zoveel meer gaat dan over schepping. Sterker nog: veel gelovigen vatten een schepping in zes dagen door een goddelijk wezen zoals voorgesteld in de bijbel, al heel lang niet meer letterlijk op. Eigenlijk is het een oude en achterhaalde discussie, hoewel nog lang niet voor iedereen.

Als het gaat over evolutie en de mens is er allang een volgende stap gezet. Volgens evolutieaanhangers is de mensheid een eindpunt in de ontwikkeling, zoals in de bijbel de mens de kroon op de schepping was.

Toch is het maar de vraag of de mens inderdaad een eindpunt in de evolutionaire ontwikkeling is. De aarde bestaat ongeveer 5 miljard jaar, terwijl de rechtop lopende voorouder van de mens pas zo’n 2,5 miljoen jaar geleden op de aarde ging rondwandelen. De homo sapiens tenslotte is slechts tussen de 200.000 en 300.000 jaar oud volgens de huidige stand van de wetenschap. Ik las tijdens mijn zoektocht bij dit onderwerp in een stuk in Trouw uit 2009 de volgende vergelijking: “Stel je de levensduur van de aarde voor als een duimstok van twee meter, dan heeft de (rechtoplopende) mens daarvan maar een millimeter meegemaakt. En homo sapiens maar een honderdduizendste millimeter.” Tja, en wíj denken het ‘eindproduct’ van de evolutie te zijn? Wat verbeelden we ons eigenlijk?

Ik sprak onlangs iemand die me zei wel eens bang te worden als ze nadenkt over al die mensen op aarde en dat die allemaal weer kinderen en kleinkinderen krijgen. Met hoeveel zijn we wel niet over vijftig of honderd of tweehonderd jaar, vroeg ze zich af. Dat kán toch helemaal niet? Hoe kan deze aarde al die mensenmonden voeden? We zijn nu al met veel te veel.

Een wetenschapper zal misschien een antwoord zoeken met verwijzing naar de technologie en de huidige pogingen om onze voedingsstoffen uit alternatieve bronnen te halen. Maar welk antwoord heeft een dominee op dergelijke vragen? En dan bedoel ik een dominee die niet bij machte is om te zeggen dat God wel zal zorgen dat het goed komt.

Onder de woorden over angst voor de toekomst van deze wereld hoorde ik vragen als: is het nog wel verantwoord om kinderen op deze wereld te zetten? Of: kan ik nog wel gewoon onbekommerd blij zijn met mijn klein- en achterkleinkinderen of moet ik me ernstig zorgen maken over hun toekomst?

 

Zijn wij mensen het eindresultaat van de evolutie, een resultaat dat zich nog verder zal verfijnen en verbeteren of zijn we, zoals vele soorten vóór ons, van voorbijgaande aard?

Ik heb geen antwoord, behalve misschien dit: voor mij heeft geloven te maken met het nu, met de aarde en wat daarop leeft zoals die nu is. Die aarde, de dieren, de planten, de bomen én de mensen vormen samen één groot ecosysteem. Door te geloven dat we een -al dan niet door God gegeven - taak hebben in het zo goede mogelijk in stand houden van dit prachtige ecosysteem en die taak serieus te nemen, staan we pal naast de wetenschappers en technologen. Hoe wij ons als soort zullen ontwikkelen weet geen mens, ook niet of we als soort überhaupt nog een toekomst hebben. Het zou misschien van wijsheid getuigen om ons als soort wat bescheidener op te stellen. We zijn er nog maar net en hebben nu al de grootste mond van alle schepsels. Een afsluiter naar Spreuken 6: 6: Ga tot de mier, zie haar wegen en word wijs.

 

Carla Borgers


Voor actuele columns zie het columnoverzicht

  Meer informatie     ANBI-register Doopsgezinde Gemeenten Almelo   ANBI-register Doopsgezinde Gemeenten Twente Zuid-Oost
 
  contact maandblad sitemap
  routebeschrijving nieuwsbrief disclaimer
  veelgestelde vragen inloggen  colofon
     
   
  © 2018 Doopsgezind.nl