dg twente > column.php?nr=25560&stuurdoor

Column

26 juli 2017

Paradijs

Paradise lost? 

Er zijn heel wat mensen die hun tuin een paradijs noemen. Daar steken ze dan ook heel veel tijd en moeite in. Ze schoffelen om het onkruid tegen te gaan. Sommigen hebben zelfs de euvele moed om het onkruid met chemische middelen te bestrijden. En dát in een paradijs! Ook ‘ongedierte’ wordt met hand en tand bestreden in zo’n paradijsje. We hebben soms toch wel een vreemde opvatting van wat een paradijs is.

De Griekse schrijver Xenophon beschreef met dit woord de prachtige parken van de Perzische vorsten. Het oud-Perzische woord voor paradijs is paridæza. De Griekse vertaling daarvan is peri (eromheen) teichos (muur). Een paradijs is dus eigenlijk een ommuurde tuin, afgesloten van de buitenwereld.

Wij kennen het paradijs uit de bijbelse verhalen uit Genesis 2 en 3. In die omheinde tuin van Eden (gan Eden, Hebr.) leefden volgens de bijbelse overlevering Adam en Eva, prettig afgesloten van de (boze) buitenwereld. Jammer toch dat ‘het kwaad’ van binnenuit bleek te komen in de gedaante van de slang.

Veel tradities kennen een soort paradijs. Het is een fantasiewereld waar geluk heerst, waar het kwaad niet kan toeslaan, waar ziekte en dood niet bestaan.

 

Het naoorlogse Europa en zeker het Europa na de koude oorlog leek zich een paradijs te wanen. Economische groei en voorspoed waren de sleutelwoorden en ons kleine Nederland speelde hierin een prominente rol. Het zou alleen maar beter kunnen worden.

De aanslagen van 9/11 in de Verenigde Staten vormden een keerpunt. De paradijselijke droom kwam in gevaar. En toen ook Europa doelwit werd van terreuraanslagen en de vluchtelingenstromen vanuit Syrië en andere oorlogsgebieden aanzwollen, leek de bevolking van Europa net als Adam en Eva verdreven te zijn uit ons zelfgecreëerde lustoord: paradise lost! De reactie die volgde lijkt een vanzelfsprekende. Je wilt immers datgene terug wat je verloren hebt.

We sluiten dus de grenzen, want ‘ons’ paradijs delen met vreemden willen we liever niet. We stellen strengere controles in om ook ‘het kwaad’ buiten ons paradijs te houden.

De recente aanslag in Nice en de eerdere aanslagen in Parijs en Brussel laten zien dat onze omheinde tuin ook van binnenuit kan worden aangetast en dat maatregelen als prikkeldraad en verscherpte grensbewaking niet werken.

 

Hoe was ook weer in het bijbelverhaal? Waarom moesten Adam en Eva dat paradijs uit? Misschien gewoon om in de echte wereld de handen uit de mouwen te steken en te werken aan vrede en rechtvaardigheid. De boodschap van Genesis is duidelijk: sluit je niet op in je vermeend veilige enclaves, maar ga eruit en ga wat doen! De wereld is groot en gevaarlijk, zeker. Maar die wereld schreeuwt om mensen die het lef hebben om er met opgestroopte mouwen een beter oord van te maken, voor iedereen! 

Carla Borgers


Voor actuele columns zie het columnoverzicht

  Meer informatie     ANBI-register Doopsgezinde Gemeenten Almelo   ANBI-register Doopsgezinde Gemeenten Twente Zuid-Oost
 
  contact maandblad sitemap
  routebeschrijving nieuwsbrief disclaimer
  veelgestelde vragen inloggen  colofon
     
   
  © 2018 Doopsgezind.nl